ការយោល
- ចំនួនដងនៃការយោលរ៉ាកែតក្នុងចន្លោះជាក់លាក់ក្នុងអំឡុងពេលហាត់ប្រាណ។
- ខ្នាត៖ ដង។
ការយោលបន្តបន្ទាប់គ្នា
- ចំនួនដងនៃការយោលបន្តបន្ទាប់គ្នាក្នុងអំឡុងពេលហាត់ប្រាណ។
- ខ្នាត៖ ដង។
ការវាយខាងបាតដៃ
- ការវាយដោយប្រើវិធីក្ដាប់បែរខាងបាតដៃ ដែលជាការវាយមូលដ្ឋាន មានកម្លាំងខ្លាំង និងត្រូវបានប្រើប្រាស់ទូទៅបំផុតនៅក្នុងកីឡាវាយសី។
- ការវាយខាងបាតដៃ មានលក្ខណៈសម្គាល់ដោយល្បឿនសីលឿន កម្លាំងខ្លាំង និងការគ្រប់គ្រងច្បាស់លាស់លើទីតាំងធ្លាក់ និងគន្លងហោះនៃសី។
ការវាយខាងខ្នងដៃ
- ការវាយដោយប្រើវិធីក្ដាប់បែរខាងខ្នងដៃ ដែលជាទូទៅត្រូវបានចាត់ទុកថាពិបាកហ្វឹកហាត់ឱ្យស្ទាត់ជំនាញជាងការវាយខាងបាតដៃ ជាពិសេសនៅតំបន់ទីលានត្រូវការពារ។
- ដោយសារយន្តការនៃរាងកាយ ការវាយខាងខ្នងដៃមិនសូវមានភាពបត់បែនក្នុងការបង្កើតកម្លាំងទេ ដោយមានកម្រិតទាំងកម្លាំង និងការគ្រប់គ្រង។ យុទ្ធសាស្ត្រទូទៅក្នុងចំណោមអត្តពលិកកម្រិតខ្ពស់ គឺការប្រើប្រាស់វិធីវាយខាងបាតដៃនៅពេលដែលអាចធ្វើបាន។
ការវាយហួសដៃ
- ការវាយដែលធ្វើឡើងដោយការយោលរ៉ាកែតចុះក្រោម បន្ទាប់ពីគន្លងខ្សែកោងឡើងលើ ដូចជាវាយដាច់ វាយចូល ឬវាយបំបាក់។
- ការវាយហួសដៃ មានលក្ខណៈសម្គាល់ដោយការបង្កើតកម្លាំងបានងាយស្រួល ល្បឿនសីលឿន មើលឃើញទីលានបានល្អ ជម្រើសវាយមានភាពបត់បែន និងសមត្ថភាពរកពិន្ទុបានផ្ទាល់ៗខ្លាំង។
ការវាយក្រោមដៃ
- ការវាយដែលធ្វើឡើងដោយការយោលរ៉ាកែតឡើងលើ បន្ទាប់ពីគន្លងខ្សែកោងចុះក្រោម ដូចជាការវាយលើកឱ្យខ្ពស់ និងការវាយកៀកសំណាញ់។
- ការវាយក្រោមដៃជាបច្ចេកទេសការពារយ៉ាងសំខាន់ នៅពេលដែលកីឡាករស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាពចាញ់ប្រៀប។
កម្លាំងយោល
- កម្លាំងដែលប្រើលើរ៉ាកែតដោយដៃដែលវាយក្នុងអំឡុងពេលយោល។
- កម្លាំងយោលកាន់តែខ្លាំងធ្វើឱ្យការវាយកាន់តែលឿន ដែលបង្កើនការលំបាកដល់គូប្រកួតក្នុងការវាយត្រឡប់មកវិញ។
- ដើម្បីបង្កើតការវាយដែលមានកម្លាំងខ្លាំង និងលឿន ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់លើការសម្របសម្រួលកត្តាមួយចំនួន៖
-
- ធានាឱ្យមានការសម្របសម្រួលត្រឹមត្រូវរវាងអវយវៈលើ-ក្រោម និងដងខ្លួន ជាមួយនឹងការគ្រប់គ្រងការបន្តឹង និងបន្ធូរសាច់ដុំ ដោយផ្ដោតលើកម្លាំងដើម្បីឱ្យកម្លាំងខ្លាំងភ្លាមៗត្រូវបានបញ្ជូនតាមរយៈរ៉ាកែតទៅសីនៅពេលដែលប៉ះ។
-
- ចលនាយោលត្រៀមវាយ គួរតែមានភាពរលូន និងមានប្រសិទ្ធភាព ដោយទុកចន្លោះសម្រាប់បង្កើនល្បឿន ហើយត្រូវវាយចំគ្រាប់សីនៅពេលដែលល្បឿនរ៉ាកែតឡើងដល់កម្រិតអតិបរមា។
-
- ជ្រើសរើសចំណុចប៉ះ និងមុំល្អបំផុតដើម្បីវាយ។
-
- វាយគ្រាប់សីដោយមុខរ៉ាកែតចំត្រឹមត្រូវ។
-
- ទាញរ៉ាកែតមកវិញយ៉ាងរហ័សដើម្បីត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ការវាយបន្ទាប់។
- ខ្នាត៖ ញូតុន។
រយៈពេលសកម្ម
- រយៈពេលសរុបដែលបានចំណាយលើការផ្លាស់ទី ការត្រៀមយោលដៃវាយ និងការវាយកូនបាល់ក្នុងអំឡុងវគ្គហ្វឹកហាត់នេះ។
ការអនុវត្តលំហាត់ប្រាណ
ការវាយតម្លៃជារួមលើវគ្គហ្វឹកហាត់នេះ ផ្អែកលើការវាយលុក ការស៊ូទ្រាំ កម្លាំងខ្លាំងភ្លាមៗ ការប្រឈមមុខ ការហាត់ប្រាណ និងកម្លាំង។
- សន្ទស្សន៍វាយលុក៖ សន្ទស្សន៍នេះ គឺដើម្បីវាយតម្លៃការវាយលុករបស់អ្នកក្នុងអំឡុងពេលលេងកីឡា។ វាត្រូវបានគណនាដោយផ្អែកលើភាគរយ និងមធ្យមភាគនៃកម្លាំងនៃការវាយហួសដៃ។
- សន្ទស្សន៍ការស៊ូទ្រាំ៖ សន្ទស្សន្ទនេះ គឺដើម្បីវាយតម្លៃថាតើរាងកាយរបស់អ្នកអាចស៊ូទ្រាំនឹងកីឡាបានរយៈពេលប៉ុន្មាន។ វាត្រូវបានគណនាដោយផ្អែកលើចំនួនយោល។ អ្នកយោលដៃកាន់តែច្រើន សន្ទស្សន៍ការស៊ូទ្រាំនឹងកាន់តែខ្ពស់។
- សន្ទស្សន៍កម្លាំងខ្លាំងភ្លាមៗ៖ សន្ទស្សន៍នេះ គឺដើម្បីវាយតម្លៃសមត្ថភាពរបស់អ្នកក្នុងការបង្កើតកម្លាំងខ្លាំងភ្លាមៗក្នុងរយៈពេលដ៏ខ្លី។ វាគឺជាប្រតិបត្តិការដ៏ទូលំទូលាយនៃថាមពល ល្បឿន បច្ចេកទេស ភាពរហ័សរហួន និងការសម្របសម្រួលរបស់អ្នក។
- សន្ទស្សន៍ការប្រឈមមុខ៖ សន្ទស្សន៍នេះ គឺដើម្បីវាយតម្លៃកម្រិតនៃការប្រឈមមុខគ្នាក្នុងអំឡុងពេលលេងកីឡា។ វាត្រូវបានគណនាដោយផ្អែកលើប្រេកង់នៃលំយោល។ ប្រេកង់នៃលំយោលកាន់តែខ្ពស់ សន្ទស្សន៍ប្រឈមមុខនឹងកាន់តែខ្ពស់។
- សន្ទស្សន៍ការហាត់ប្រាណ៖ សន្ទស្សន៍នេះ គឺដើម្បីវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពនៃលំហាត់ប្រាណអ៊ែរ៉ូប៊ិចរបស់អ្នកក្នុងអំឡុងពេលលេងកីឡាទាំងមូល។ វាត្រូវបានគណនាដោយផ្អែកលើប្រសិទ្ធភាពនៃលំហាត់ប្រាណអ៊ែរ៉ូប៊ិច។
- សន្ទស្សន៍កម្លាំង៖ សន្ទស្សន៍នេះ គឺដើម្បីវាយតម្លៃកម្លាំងវាយ និងភាពសុក្រិតរបស់អ្នកក្នុងអំឡុងពេលលេងកីឡា។ វាត្រូវបានគណនាដោយផ្អែកលើតម្លៃនៃកម្លាំងយោលខ្ពស់បំផុតនៅក្នុងកីឡានីមួយៗ។
មតិកែលម្អ