နှလုံးခုန်နှုန်း
- နှလုံးခုန်နှုန်းသည် တစ်မိနစ်လျှင် နှလုံးခုန်သည့်အကြိမ်ရေဖြစ်ပြီး နှလုံးသွေးကြောဆိုင်ရာ ကျန်းမာရေး၏ အရေးကြီးသော အညွှန်းကိန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
- ပုံမှန်အနားယူနေချိန်၌ နှလုံးခုန်နှုန်း အပိုင်းအခြားသည် တစ်မိနစ်လျှင် ၆၀ မှ ၁၀၀ ကြိမ် (bpm) အတွင်း ရှိတတ်သည်။
- အခြေအနေပေါ် မူတည်၍ နှလုံးခုန်နှုန်း ကွဲပြားနိုင်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် နှလုံးခုန်နှုန်းသည် စိတ်ဖိစီးနေချိန် သို့မဟုတ် လေ့ကျင့်ခန်းပြုလုပ်နေချိန်တွင် မြန်လာပြီး၊ အနားယူနေချိန် သို့မဟုတ် အိပ်စက်နေချိန်တွင် နှေးသွားလေ့ရှိသည်။ အသက်အရွယ်နှင့် ကျား/မကဲ့သို့သော အချက်များကြောင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကွာခြားမှုများ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ အသက်ကြီးပိုင်း လူကြီးများသည် နှလုံးခုန်နှုန်း ပိုနှေးလေ့ရှိပြီး အမျိုးသမီးများသည် အမျိုးသားများထက် နှလုံးခုန်နှုန်း အနည်းငယ်ပိုမြန်နိုင်ကာ အားကစားသမားများသည် များသောအားဖြင့် နှလုံးခုန်နှုန်း ပိုနည်းပြီး ရံဖန်ရံခါ bpm ၅၀ အောက်ထိ ကျဆင်းတတ်သည်။
- ယူနစ်- bpm.
ငြိမ်နေချိန် နှလုံးခုန်နှုန်း
- အနားယူချိန် နှလုံးခုန်နှုန်းဆိုသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်က အနားယူနေချိန်၊ လှုပ်ရှားမှု မရှိချိန်နှင့် နိုးနေချိန်တွင် တစ်မိနစ်လျှင် ပျမ်းမျှ နှလုံးခုန်သည့်အကြိမ်ရေကို ရည်ညွှန်းသည်။ အကောင်းဆုံးအနားယူချိန် နှလုံးခုန်နှုန်းမှာ တစ်မိနစ်လျှင် ၅၀ မှ ၆၅ bpm ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် နှလုံးကျန်းမာရေးကောင်းမွန်ကြောင်း ပြသသည့် လက္ခဏာတစ်ခုဖြစ်သည်။
- ယေဘုယျအားဖြင့် မနက်ပိုင်းအိပ်ရာနိုးပြီးနောက်တွင် ရယူထားသော ရလဒ်များသည် ပို၍တိကျသောကြောင့် ထိုအချိန်သည် တိုင်းတာရန် အကောင်းဆုံးအချိန်ဖြစ်သည်။
- အနားယူချိန် နှလုံးခုန်နှုန်း ပိုနည်းခြင်းသည် နှလုံးနှင့် သွေးကြောစနစ် ပိုမိုကျန်းမာကြောင်း ယေဘုယျအားဖြင့် ညွှန်ပြသည်။ ပုံမှန်လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ခြင်း၊ ကိုယ်အလေးချိန်ထိန်းခြင်းနှင့် နေ့စဉ် စိတ်ဖိစီးမှုကို ပြေပျောက်စေခြင်းက အနားယူချိန် နှလုံးခုန်နှုန်းကို လျော့ကျစေပြီး နှလုံးလုပ်ဆောင်ချက်ကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေနိုင်သည်။
အမြင့်ဆုံး နှလုံးခုန်နှုန်း
- အမြင့်ဆုံး နှလုံးခုန်နှုန်းဆိုသည်မှာ ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်ခန်းပြုလုပ်နေစဉ် နှလုံးခုန်နိုင်သည့် တစ်မိနစ်အတွင်း အများဆုံးခုန်နှုန်းကို ရည်ညွှန်းသည်။ အမြင့်ဆုံး နှလုံးခုန်နှုန်းသည် အဓိကအားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် အသက်အရွယ်အပေါ်တွင် မူတည်သည်။
နှလုန်းခုန်နှုန်းပုံမှန်ပြန်ဖြစ်ခြင်း
- လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ပြီးနောက် နှလုံးခုန်နှုန်းသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်မရောက်ရှိပါ။ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ပြီးနောက် နှလုံးခုန်နှုန်းသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်မရောက်ရှိပါ။ ယင်းအစား အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မြင့်မားနေပြီးမှ တဖြည်းဖြည်းချင်း ပုံမှန်အနားယူချိန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ပြီး ၂ မိနစ်အတွင်း နာရီက သင့်နှလုံးခုန်နှုန်း ပြောင်းလဲမှုများကို ဆက်တိုက်စောင့်ကြည့်ပေးသည်။
- နှလုံးခုန်နှုန်းသည် အနားယူချိန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် အချိန်ပိုတိုလေ၊ သင့်နှလုံးနှင့် သွေးကြောဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်ချက်နှင့် ယေဘုယျကြံ့ခိုင်မှုအဆင့် ပိုကောင်းလေဖြစ်သည်။
လမ်းလျှောက်နေချိန် နှလုံးခုန်နှုန်း
- လမ်းလျှောက်စဉ် နှလုံးခုန်နှုန်းဆိုသည်မှာ ပုံမှန်အရှိန်ဖြင့် လမ်းလျှောက်ချိန်တွင် တစ်မိနစ်လျှင် ပျမ်းမျှ နှလုံးခုန်သည့် အကြိမ်ရေကို ရည်ညွှန်းသည်။ လမ်းလျှောက်သည့်အရှိန် နှေးကွေးပါက၊ လမ်းလျှောက်စဉ် နှလုံးခုန်နှုန်းသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ၇၀ bpm မှ ၁၂၀ bpm အတွင်း ရှိတတ်ပြီး၊ အခြေခံနှလုံးခုန်နှုန်းထက် ၁၀ bpm မှ ၂၀ bpm ပိုများသည်။ လမ်းလျှောက်သည့်အရှိန် မြန်ပါက၊ နှလုံးခုန်နှုန်းသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ၉၀ bpm မှ ၁၄၀ bpm အတွင်း ရှိတတ်ပြီး၊ အခြေခံနှလုံးခုန်နှုန်းထက် ၃၀ bpm မှ ၄၀ bpm ပိုများသည်။ အနားယူချိန် နှလုံးခုန်နှုန်းကဲ့သို့ပင် လမ်းလျှောက်စဉ် နှလုံးခုန်နှုန်း ပိုနည်းခြင်းသည် အများအားဖြင့် နှလုံးနှင့် နှလုံးသွေးကြောစနစ် ပိုကျန်းမာကြောင်း ညွှန်ပြသည်။
လက်တစ်အက်ဆစ်ထွက်ပေါ်ချိန် သတ်မှတ်အဆင့် နှလုံးခုန်နှုန်း
- လက်တစ်အက်ဆစ်ထွက်ပေါ်ချိန် သတ်မှတ်အဆင့်- တဖြည်းဖြည်းချင်း ဝန်ပိစေသည့် လေ့ကျင့်ခန်းပြုလုပ်စဉ်တွင်၊ စတင်သည့် အရှိန်အဟုန် နည်းပါးနေချိန်၌ ခန္ဓာကိုယ်၏ အောက်ဆီဂျင်စုပ်ယူမှုသည် လိုအပ်ချက်ထက် ပိုမိုများပြားနေပါသည်။ ဤအချိန်တွင် အောက်ဆီဂျင်သုံးစွဲသည့် ဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ်က အဓိက လွှမ်းမိုးထားပါသည်။ သို့သော် လေ့ကျင့်ခန်း၏ ပြင်းထန်မှုသည် သတ်မှတ်အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ၊ ခန္ဓာကိုယ်၏ အောက်ဆီဂျင်စုပ်ယူမှုသည် လိုအပ်ချက်ကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်တော့ပါ။ ရလဒ်အနေဖြင့် အောက်ဆီဂျင်မဲ့ ဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ်၏ အချိုးအစား တိုးမြင့်လာပြီး၊ လက်တစ်ထုတ်လုပ်မှုနှုန်းလည်း ပိုမိုမြန်ဆန်လာပါသည်။ လေ့ကျင့်ခန်းပြင်းအားသည် ဝန်ပိသည့်အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ သွေးတွင်း လက်တစ်ပါဝင်မှုနှုန်းသည် ရုတ်တရက် စတင် မြင့်တက်လာသည်။ ၎င်းကို "လက်တစ်အက်ဆစ်ထွက်ပေါ်ချိန် သတ်မှတ်အဆင့်" ဟု ခေါ်ဆိုသည်။
- ပြေးနေစဉ် လက်တစ်အက်ဆစ်ထွက်ပေါ်ချိန် သတ်မှတ်အဆင့် နှလုံးခုန်နှုန်း- ပြေးနေစဉ်အတွင်း လက်တစ်အက်ဆစ် စတင်ထွက်ပေါ်သည့် သတ်မှတ်အဆင့်နှင့် ကိုက်ညီသော နှလုံးခုန်နှုန်းကို "ပြေးနေစဉ် လက်တစ်အက်ဆစ်ထွက်ပေါ်ချိန် သတ်မှတ်အဆင့် နှလုံးခုန်နှုန်း" ဟု ခေါ်ဆိုသည်။
- ပြေးနေစဉ် လက်တစ်အက်ဆစ်ထွက်ပေါ်ချိန် သတ်မှတ်အရှိန်နှုန်း- ပြေးနေစဉ်အတွင်း လက်တစ်အက်ဆစ် ဖြစ်ပေါ်နှုန်း အဆင့်နှင့် ကိုက်ညီသည့် အရှိန်နှုန်းကို ပြေးခြင်းဆိုင်ရာ လက်တစ်အက်ဆစ် ဖြစ်ပေါ်အရှိန်နှုန်းဟု ခေါ်သည်။
- လက်တစ်အက်ဆစ်ထွက်ပေါ်ချိန် သတ်မှတ်အဆင့် နှလုံးခုန်နှုန်းနှင့် အရှိန်နှုန်းတို့ကို နာရီ၏ ကြံ့ခိုင်မှုစွမ်းဆောင်ရည် တိုင်းတာသည့် လေ့ကျင့်ခန်းမှတစ်ဆင့် တိုင်းတာနိုင်သည်။
နှလုံးခုန်နှုန်းဇုန်
အမြင့်ဆုံး နှလုံးခုန်နှုန်း၏ ရာခိုင်နှုန်း
အမြင့်ဆုံး နှလုံးခုန်နှုန်း၏ ရာခိုင်နှုန်း
- လေ့ကျင့်ခန်းပြင်းအား ပမာဏကို အမြင့်ဆုံး နှလုံးခုန်နှုန်း၏ ရာခိုင်နှုန်းပေါ်တွင် အခြေခံ၍ တွက်ချက်ပါသည်။ အမြင့်ဆုံး နှလုံးခုန်နှုန်း (HRmax) ကို အသက်အရွယ်အပေါ် အခြေခံ၍ တွက်ချက်ခြင်း သို့မဟုတ် နာရီ၏ ကြံ့ခိုင်မှုစွမ်းဆောင်ရည် တိုင်းတာသည့် လေ့ကျင့်ခန်းမှတစ်ဆင့် ရယူခြင်းတို့ ပြုလုပ်နိုင်သည်။ သင့်လက်ရှိ နှလုံးခုန်နှုန်းကို အမြင့်ဆုံး နှလုံးခုန်နှုန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ ရာခိုင်နှုန်းတွက်ချက်ခြင်းဖြင့် သင်၏ နှလုံးခုန်နှုန်းဇုန်ကို သိရှိနိုင်ပါသည်။
| နှလုံးခုန်နှုန်းဇုန် | ဖော်ပြချက် |
|---|
＜၅၀% လေ့ကျင့်ခန်းမဟုတ်သောဇုန် | ပုံမှန်အားဖြင့် အနားယူနေသည့်အချိန် သို့မဟုတ် လှုပ်ရှားမှုအနည်းငယ်သာရှိသော အခြေအနေမျိုးဖြစ်သည်။ ဤဇုန်တွင် လေ့ကျင့်ခန်း၏ ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်များကို ထူးခြားစွာ ရရှိနိုင်ခြင်း မရှိပါ။ |
သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်း ၅၀%–၅၉% | လေ့ကျင့်ခန်းမလုပ်မီ ပြုလုပ်သော အခြေခံသွေးပူလေ့ကျင့်ခန်းများအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ |
အဆီ လောင်ကျွမ်းခြင်း ၆၀%–၆၉% | အဆီများကို အနည်းငယ်လောင်ကျွမ်းစေရန်နှင့် သင်၏ ယေဘုယျကြံ့ခိုင်မှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ |
ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားခြင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှု ၇၀%–၇၉% | ထိရောက်စွာ အဆီချရန်နှင့် သင့်ကြံ့ခိုင်မှုအဆင့်နှင့် အဆုတ်စွမ်းဆောင်ရည်ကို တိုးတက်အောင်လုပ်ရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ |
အောက်ဆီဂျင်မဲ့ခြင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှု ၈၀%–၈၉% | အရှိန်အဟုန်ပြင်းသော လေ့ကျင့်ခန်းနှင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေရန် လေ့ကျင့်ခန်းများအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်သော်လည်း၊ ကြာချိန်ကို အတော်အတန် တိုတောင်းစွာသာ ထားရှိရန် အကြံပြုလိုပါသည်။ |
ထူးကဲ ၉၀%–၁၀၀% | အရှိန်အဟုန်ပြင်းသော လေ့ကျင့်ခန်းများအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ ဤဇုန်တွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ လေ့ကျင့်ပါက ထိခိုက်ဒဏ်ရာရနိုင်သဖြင့် အချိန်ကို ကန့်သတ်ထားပါ။ |
နှလုံးခုန်နှုန်း ကွာခြားချက် ရာခိုင်နှုန်း
နှလုံးခုန်နှုန်း ကွာခြားချက် ရာခိုင်နှုန်း
- လေ့ကျင့်ခန်းပြင်းအား ပမာဏကို နှလုံးခုန်နှုန်းကွာခြားချက်(အမြင့်ဆုံး နှလုံးခုန်နှုန်း – ငြိမ်နေချိန် နှလုံးခုန်နှုန်း) ၏ ရာခိုင်နှုန်းပေါ်တွင် အခြေခံ၍ တွက်ချက်ပါသည်။ အမြင့်ဆုံး နှလုံးခုန်နှုန်း (HRmax) ကို အသက်အရွယ်ပေါ်မူတည်၍ တွက်ချက်ပြီး၊ ငြိမ်နေချိန် နှလုံးခုန်နှုန်းကို စမတ်နာရီဖြင့် တိုင်းတာထားသော နှလုံးခုန်နှုန်းမှ တွက်ချက်ပါသည်။ လက်ရှိ နှလုံးခုန်နှုန်းကို နှလုံးခုန်နှုန်းကွာခြားချက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ ရာခိုင်နှုန်းအားဖြင့် တွက်ချက်ခြင်းအားဖြင့် သင်၏ နှလုံးခုန်နှုန်းဇုန်ကို သိရှိနိုင်ပါသည်။
| နှလုံးခုန်နှုန်းဇုန် | ဖော်ပြချက် |
|---|
< ၅၉% လေ့ကျင့်ခန်းမဟုတ်သောဇုန် | ပုံမှန်အားဖြင့် အနားယူနေသည့်အချိန် သို့မဟုတ် လှုပ်ရှားမှုအနည်းငယ်သာရှိသော အခြေအနေမျိုးဖြစ်သည်။ ဤဇုန်တွင် လေ့ကျင့်ခန်း၏ ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်များကို ထူးခြားစွာ ရရှိနိုင်ခြင်း မရှိပါ။ |
အခြေခံ အေရိုးဗစ် ၅၉%–၇၃% | အခြေခံ အေရိုးဗစ်ဇုန်။ ဤဇုန်တွင် ပြေးခြင်းသည် ပင်ပန်းမှုမရှိဘဲ သဘာဝကျပြီး သာမန်အတိုင်း စကားပြောဆိုနိုင်ပါသည်။ ဤပြင်းထန်မှုအဆင့်တွင် လေ့ကျင့်ခြင်းသည် နှလုံးကြွက်သားများကို သန်မာစေပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ အောက်ဆီဂျင် ပို့ဆောင်နိုင်မှုနှင့် အသုံးပြုနိုင်မှုစွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်ပေးကာ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားခြင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှုကို တိုးတက်စေပါသည်။ |
အဆင့်မြင့် အေရိုးဗစ် ၇၃%–၈၃% | အဆင့်မြင့် အေရိုးဗစ်ဇုန်။ ဤဇုန်တွင် ပြေးခြင်းသည် အနည်းငယ် ပင်ပန်းမှုရှိသော်လည်း အသက်ရှူရခက်ခဲခြင်း မရှိဘဲ ပုံမှန်အရှိန်ဖြင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပြေးနိုင်ပါသည်။ ဤပြင်းထန်မှုအဆင့်တွင် လေ့ကျင့်ခြင်းသည် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားခြင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှုကို တိုးတက်စေပြီး မာရသွန်ပြိုင်ပွဲ၏ အရှိန်နှုန်းကို အတုယူ၍ ကျင့်သားရစေပါသည်။ |
လက်တစ်အက်ဆစ်ထွက်ပေါ်ချိန် သတ်မှတ်အဆင့် ၈၄%–၈၇% | ၈၄% မှ ၈၇% အပိုင်းအခြားသည် အက်ဆစ်ထွက်ပေါ်ချိန် သတ်မှတ်အဆင့်ဇုန်ကို ပြသသည်။ ဤဇုန်တွင် ပြေးခြင်းသည် ပြင်းထန်ပြီး ပင်ပန်းသော်လည်း ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်ဆဲဖြစ်သည်။ အသက်ရှူသံမှာ အသံထွက်လာပြီး လက်တစ်အက်ဆစ် စုပုံလာခြင်းကြောင့် ကြွက်သားများတွင် နာကျင်မှုနှင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။ ဤပြင်းထန်မှုအဆင့်တွင် လေ့ကျင့်ခြင်းသည် လက်တစ်အက်ဆစ်ထွက်ပေါ်ချိန် သတ်မှတ်အဆင့်ကို မြှင့်တင်ပေးပြီး၊ လက်တစ်အက်ဆစ်ကို ပြန်လည်ဖယ်ရှားနိုင်စွမ်းနှင့် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားခြင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှုကို တိုးတက်စေပါသည်။ |
အခြေခံ အန်အေရိုးဗစ် ၈၈%–၉၄% | အခြေခံ အန်အေရိုးဗစ်ဇုန်။ ဤဇုန်တွင် ပြေးခြင်းသည် အလွန်ပြင်းထန်ပြီး အသက်ရှူရခက်ခဲကာ အသံထွက်၍ အသက်ရှူရသည်။ ပြေးပြီးဆုံးချိန်တွင် စကားပြောရန်ပင် အသက်ရှူမဝတော့သည်အထိ ဖြစ်စေသည်။ ဤလေ့ကျင့်ခန်းကို ပုံမှန်အားဖြင့် အပိုင်းလိုက်ခွဲ၍ လေ့ကျင့်သည့်နည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။ ဤပြင်းအားဖြင့် လေ့ကျင့်ခြင်းသည် လက်တစ်အက်ဆစ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေပြီး အောက်ဆီဂျင်မဲ့ အားစိုက်ထုတ်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးသည်။ |
အဆင့်မြင့် အန်အေရိုးဗစ် ၉၅%–၁၀၀% | အဆင့်မြင့် အန်အေရိုးဗစ်ဇုန်။ ဤလေ့ကျင့်ခန်းဇုန်အတွင်း ပြေးခြင်းသည် အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေပြီး လေ့ကျင့်ခန်းအဆုံးထိ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု ခံစားရပါလိမ့်မည်။ ၎င်းကို များသောအားဖြင့် အလွန်မြန်ဆန်သော အရှိန်နှုန်း လိုအပ်သည့် ပြင်းအားမြင့် အပိုင်းလိုက် လေ့ကျင့်ခန်းများဖြင့် လေ့ကျင့်လေ့ရှိသည်။ ဤလေ့ကျင့်ခန်းသည် အောက်ဆီဂျင်မဲ့ အားစိုက်ထုတ်နိုင်စွမ်းနှင့် အမြန်နှုန်းကို တိုးတက်စေသည်။ |
လက်တစ်အက်ဆစ်ထွက်ပေါ်ချိန် သတ်မှတ်အဆင့် နှလုံးခုန်နှုန်း ရာခိုင်နှုန်း
လက်တစ်အက်ဆစ်ထွက်ပေါ်ချိန် သတ်မှတ်အဆင့် နှလုံးခုန်နှုန်း ရာခိုင်နှုန်း
- လေ့ကျင့်ခန်းပြင်းအားဇုန်များကို ပြင်ပတွင် ပြေးလွှားစဉ် တိုင်းတာရရှိသော လက်တစ်အက်ဆစ်ထွက်ပေါ်ချိန် သတ်မှတ်အဆင့် နှလုံးခုန်နှုန်းအပေါ် အခြေခံ၍ ခွဲခြားထားသည်။ တဖြည်းဖြည်းချင်း ဝန်ပိစေသည့် လေ့ကျင့်ခန်းပြုလုပ်စဉ်တွင်၊ စတင်သည့် အရှိန်အဟုန် နည်းပါးနေချိန်၌ ခန္ဓာကိုယ်၏ အောက်ဆီဂျင်စုပ်ယူမှုသည် လိုအပ်ချက်ထက် ပိုမိုများပြားနေပါသည်။ ဤအချိန်တွင် အောက်ဆီဂျင်သုံးစွဲသည့် ဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ်က အဓိက လွှမ်းမိုးထားပါသည်။ သို့သော် လေ့ကျင့်ခန်း၏ ပြင်းထန်မှုသည် သတ်မှတ်အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ၊ ခန္ဓာကိုယ်၏ အောက်ဆီဂျင်စုပ်ယူမှုသည် လိုအပ်ချက်ကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်တော့ပါ။ ရလဒ်အနေဖြင့် အောက်ဆီဂျင်မဲ့ ဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ်၏ အချိုးအစား တိုးမြင့်လာပြီး၊ လက်တစ်ထုတ်လုပ်မှုနှုန်းလည်း ပိုမိုမြန်ဆန်လာပါသည်။ လေ့ကျင့်ခန်းပြင်းအားသည် ဝန်ပိသည့်အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ သွေးတွင်း လက်တစ်ပါဝင်မှုနှုန်းသည် ရုတ်တရက် စတင် မြင့်တက်လာသည်။ ၎င်းကို "လက်တစ်အက်ဆစ်ထွက်ပေါ်ချိန် သတ်မှတ်အဆင့်" ဟု ခေါ်ဆိုသည်။ သက်ဆိုင်ရာ နှလုံးခုန်နှုန်းကို လက်တစ်အက်ဆစ်ထွက်ပေါ်ချိန် သတ်မှတ်အဆင့် နှလုံးခုန်နှုန်းဟု ခေါ်ဆိုသည်။
| နှလုံးခုန်နှုန်းဇုန် | ဖော်ပြချက် |
|---|
< ၆၆% လေ့ကျင့်ခန်းမဟုတ်သောဇုန် | ပုံမှန်အားဖြင့် အနားယူနေသည့်အချိန် သို့မဟုတ် လှုပ်ရှားမှုအနည်းငယ်သာရှိသော အခြေအနေမျိုးဖြစ်သည်။ ဤဇုန်တွင် လေ့ကျင့်ခန်း၏ ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်များကို ထူးခြားစွာ ရရှိနိုင်ခြင်း မရှိပါ။ |
သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်း ၆၆%–၇၉% | ဤပြင်းအားဖြင့် ပြေးခြင်းသည် အားစိုက်ထုတ်မှု ပိုမိုမြင့်မားသော လေ့ကျင့်ခန်းများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ကြွက်သားများ၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန် ကူညီပေးသည်။ ထို့အပြင် ကြာရှည်စွာ အနားယူထားပြီးနောက် လေ့ကျင့်ခန်းသို့ ပြန်လည်အသားကျစေရန်အတွက်လည်း သင့်လျော်ပါသည်။ |
အခြေခံ အေရိုးဗစ် ၈၀%–၈၈% | ဤပြင်းအားဖြင့် ပြေးခြင်းသည် အသက်ရှူခြင်း ပုံမှန်ရှိပြီး ပေါ့ပါးသွက်လက်သည်ဟု ခံစားရကာ အတော်အတန် ကြာရှည်စွာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်ပါသည်။ ဤပြင်းအားဖြင့် ပြေးခြင်းသည် ကြွက်သားများ၏ အောက်ဆီဂျင်သုံးစွဲနိုင်စွမ်းနှင့် နှလုံးလုပ်ဆောင်ချက်ကို တိုးတက်စေသည့်အပြင် ခန္ဓာကိုယ်၏ အေရိုးဗစ်ဇီဝဖြစ်စဉ်စွမ်းအားကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးသည်။ |
အဆင့်မြင့် အေရိုးဗစ် ၈၉%–၉၆% | ဤပြင်းအားဖြင့် ပြေးခြင်းသည် အနည်းငယ် ပင်ပန်းသည်ဟု ခံစားရသည်။ အသက်ရှူခြင်း ပိုမိုပြင်းထန်လာသော်လည်း အသက်ရှူမဝသည့်အထိ မဟုတ်ဘဲ၊ ခန္ဓာကိုယ်အနေဖြင့် လျင်မြန်စွာ အသားကျပြီး တည်ငြိမ်သော ဇီဝကမ္မအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနိုင်သောကြောင့် ခရီးဝေးပြေး လေ့ကျင့်ခန်းအတွက် အလွန်သင့်လျော်သည်။ |
လက်တစ်အက်ဆစ်ထွက်ပေါ်ချိန် သတ်မှတ်အဆင့် ၉၇%–၁၀၂% | ဤပြင်းအားဖြင့် ပြေးခြင်းသည် ပင်ပန်းသော်လည်း ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်ဆဲဖြစ်သည်။ အသက်ရှူမြန်လာပြီး လက်တစ်အက်ဆစ်များ လျင်မြန်စွာ စတင်စုပုံလာသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်က အတွင်းပိုင်းပတ်ဝန်းကျင်ကို တည်ငြိမ်မျှတအောင် ထိန်းသိမ်းရန် အက်ဆစ်ဓာတ်များကို ဇီဝဖြစ်စဉ်အရ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အရှိန်မြှင့်တင်ဖယ်ရှားပေးသည်။ ဤဇုန်အတွင်း လေ့ကျင့်ခြင်းသည် လက်တစ်အက်ဆစ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေပြီး ၎င်းအား ဖယ်ရှားနိုင်စွမ်းကို တိုးတက်စေသည်။ |
အန်အေရိုးဗစ် လေ့ကျင့်ခန်း > ၁၀၂% | ဤပြင်းအားဖြင့် ပြေးခြင်းသည် အလွန်အမင်း မသက်မသာ ဖြစ်စေပြီး အသက်ရှူရ ခက်ခဲကာ ကြာရှည်စွာ ဆက်လက်မလုပ်ဆောင်နိုင်ပါ။ ၎င်းကို များသောအားဖြင့် အမြင့်ဆုံးအမြန်နှုန်းနှင့် အရှိန်မြှင့်ပြေးနိုင်စွမ်းကို တိုးတက်စေရန်အတွက် ပြင်းအားမြင့် အပိုင်းလိုက် ပြေးလေ့ကျင့်ခန်းများတွင် အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။ |
အကြံပြုချက်