Częstotliwość kroków odnosi się do liczby kroków wykonywanych na minutę podczas biegania i zazwyczaj wzrasta wraz ze wzrostem prędkości.
W przypadku przeciętnych biegaczy zwiększenie częstotliwości kroków może pomóc zmniejszyć ryzyko kontuzji sportowych. Zaleca się utrzymywanie częstotliwości kroków powyżej 170 kroków na minutę podczas biegów w tempie od niskiego do umiarkowanego. Elitarni biegacze mają zazwyczaj częstotliwość kroków powyżej 180 kroków na minutę, podczas gdy wyżsi biegacze mogą mieć nieco niższą częstotliwość kroków.
Sposoby na poprawę częstotliwości kroków: szybciej poruszaj rękami, ćwicz rytm z metronomem oraz wykonuj ukierunkowane ćwiczenia, takie jak podnoszenie kolan i skoki krzyżowe.
Jednostka: kroki/minutę.
Długość kroku
Długość kroku oznacza odległość pokonywaną między kolejnymi uderzeniami stopy o podłoże podczas biegu i zazwyczaj wzrasta wraz ze wzrostem prędkości biegu.
W przypadku przeciętnych biegaczy zbyt długi krok może obniżyć wydajność biegu i zwiększyć ryzyko kontuzji. Podczas biegów w wolnym lub umiarkowanym tempie zaleca się raczej koncentrację na zwiększeniu częstotliwości kroków niż na celowym wydłużaniu kroku.
Sposoby na zwiększenie długości kroku: zwiększ wysokość unoszenia nogi i siłę napędową bioder oraz wykonuj ukierunkowane ćwiczenia, takie jak wypady i biegi w terenie górskim.
Jednostka: metr.
Czas kontaktu z podłożem
Czas kontaktu z podłożem (GCT) oznacza czas, przez jaki pojedyncza stopa pozostaje na podłożu od momentu lądowania do oderwania się podczas biegu. Zazwyczaj maleje on wraz ze wzrostem prędkości biegu.
Krótszy czas kontaktu z podłożem oznacza mniejsze tarcie o podłoże i wyższą wydajność biegu. Elitarni biegacze mają zazwyczaj czas kontaktu z podłożem poniżej 220 ms.
Sposoby na skrócenie czasu kontaktu z podłożem: staraj się lądować na przedniej lub środkowej części stopy, aktywnie unosić łydki oraz wykonywać ukierunkowane ćwiczenia, takie jak szybkie uderzenia stopami w miejscu i skoki krzyżowe.
Jednostka: ms.
Czas zawieszenia
Czas zawieszenia to okres, w którym podczas biegu obie stopy nie dotykają podłoża.
Czas zawieszenia jest ściśle powiązany z długością kroku: przy tej samej częstotliwości kroków dłuższy czas zawieszenia zazwyczaj skutkuje dłuższym krokiem i większą wydajnością biegu. Jeśli czas zawieszenia jest długi, ale długość kroku krótka, oznacza to, że więcej energii marnuje się na ruch pionowy, co zwiększa zmęczenie. Elitarni biegacze zazwyczaj są w stanie utrzymać czas zawieszenia powyżej 125 ms podczas biegu z dużą prędkością.
Sposoby na optymalizację czasu zawieszenia: zwiększ wysokość unoszenia nóg i siłę napędową bioder oraz wykonuj ukierunkowane ćwiczenia, takie jak przysiady z wyskokiem i naprzemienne wyskoki z wykrokiem.
Jednostka: ms.
Wskaźnik proporcji czasu kontaktu do czasu zawieszenia
Wskaźnik proporcji czasu kontaktu do czasu zawieszenia odnosi się do stosunku czasu kontaktu jednej stopy z podłożem do czasu zawieszenia w ramach cyklu chodu biegowego i zazwyczaj maleje wraz ze wzrostem prędkości biegu.
Bieg składa się z czasu kontaktu z podłożem oraz czasu zawieszenia. Przy tym samym tempie skrócenie czasu kontaktu z podłożem wydłuża czas zawieszenia dostępny na napęd do przodu, obniżając wskaźnik proporcji kontaktu do czasu zawieszenia i zwiększając efektywność biegu. Elitarni biegacze zazwyczaj są w stanie utrzymać ten współczynnik poniżej 2 podczas biegu z dużą prędkością, natomiast sprinterzy na 100 m mogą osiągać współczynnik nawet na poziomie 0,5.
Sposoby na poprawę wskaźnika proporcji czasu kontaktu do czasu zawieszenia: zwiększenie ruchomości bioder i siły odbicia oraz wykonywanie ukierunkowanych ćwiczeń, takich jak unoszenie kolan na jednej nodze i naprzemienne skoki z wykrokiem.
Moc biegowa
Moc biegowa odnosi się do ilości pracy wykonywanej przez organizm w jednostce czasu podczas biegu. Im większa prędkość i im bardziej strome nachylenie terenu, tym większa moc biegowa.
Podczas biegu organizm musi pokonywać siłę grawitacji na zróżnicowanym terenie, a sama prędkość może nie odzwierciedlać dokładnie rzeczywistej intensywności. Moc biegową oblicza się z uwzględnieniem prędkości, nachylenia terenu, masy ciała i innych czynników, uzupełniając dane dotyczące prędkości i tętna, aby zapewnić dokładniejszą ocenę wydajności i intensywności biegu.
Jednostka: wat.
Oscylacja pionowa
Oscylacja pionowa odnosi się do zakresu ruchu ciała w górę i w dół podczas biegania.
Większa oscylacja pionowa oznacza, że więcej energii zużywa się na ruch pionowy, a nie na napęd do przodu. Przy tym samym tempie większej oscylacji pionowej często towarzyszy mniejsza częstotliwość kroków i dłuższy krok, co może wskazywać na zbyt długi krok. Aby poprawić wydajność, należy zwiększyć częstotliwość kroków i ograniczyć ruch pionowy.
Sposoby na zmniejszenie oscylacji pionowej: zwiększenie częstotliwości kroków, zminimalizowanie siły aktywnego odbicia, wzmocnienie mięśni tułowia oraz wykonywanie ukierunkowanych ćwiczeń, takich jak deska i mostki pośladkowe.
Jednostka: cm.
Współczynnik pionowej postawy
Współczynnik pionowej postawy to stosunek amplitudy ruchu pionowego do długości kroku — służy on do pomiaru efektywności biegu w płaszczyźnie poziomej.
Niższy współczynnik pionowej postawy oznacza mniejszy ruch pionowy podczas biegu, co oznacza, że więcej energii jest kierowane na napęd do przodu, a efektywność biegu jest wyższa.
Sposoby na poprawę współczynnika pionowej postawy: zachowując wygodny i naturalny chód, staraj się zmniejszyć amplitudę ruchu pionowego i zwiększyć długość kroku, a także wykonuj ukierunkowane ćwiczenia, takie jak półprzysiady i unoszenie łydek.
Tempo
Tempo to termin powszechnie stosowany w sportach wytrzymałościowych na długich dystansach, oznaczający czas potrzebny do pokonania jednego kilometra.
Jednostka: minuty/km.
Strefy tempa
Tempo biegu jest podzielone na pięć stref, dzięki czemu biegacze mogą trenować w różnym tempie. Metoda ta odpowiada strefom tętna podzielonym na podstawie wartości tętna. Jednak podczas długich biegów lub biegów interwałowych o wysokiej intensywności strefy tempa mogą nie pasować do stref tętna ze względu na różnice w odpowiedzi organizmu.
Gdy Twój trening biegowy obejmuje biegi z adaptacją tempa lub interwały o wysokiej intensywności, możesz skorzystać z podzielonych stref tempa, aby odpowiednio dostosować intensywność treningu. Strefy tempa różnią się w zależności od poziomu sprawności biegowej. Na przykład tempo lekkiego biegu w przypadku zaawansowanego biegacza będzie szybsze niż w przypadku zwykłego biegacza.
Po okresie systematycznego treningu Twoje wyniki i poziom sprawności biegowej mogą ulec zmianie. W tym momencie można ponownie obliczyć i ustawić strefy tempa biegu na podstawie nowych danych, aby upewnić się, że plan treningu lepiej pasuje do bieżącego poziomu.
Strefa
Nazwa
Opis
Strefa 1
Lekki bieg
Tempo jest spokojne i można z łatwością rozmawiać podczas biegu. Nadaje się do długotrwałego stabilnego biegu. Jest to najlepszy wybór dla biegu regeneracyjnego lub treningu o niskiej intensywności. Może pomóc rozluźnić mięśnie, pobudzić krążenie krwi oraz poprawić podstawową wydolność tlenową i efektywność spalania tłuszczu.
Strefa 2
Maraton
Jest to idealne tempo dla biegów długodystansowych, podczas których oddech jest głęboki, ale rytm pozostaje stabilny. Czujesz się komfortowo i możesz utrzymać to tempo przez długi czas. Bieganie w tej strefie może skutecznie poprawić wytrzymałość aerobową i pomóc dostosować się do intensywności zawodów długodystansowych. Jest to nieodzowny element treningu maratońskiego.
Strefa 3
Próg mleczanowy
Bieganie w tej strefie tempa spowoduje wzrost częstości oddechów, ale w sposób kontrolowany; odczuwasz zmęczenie, ale możesz wytrzymać przez pewien czas. Trening ten może poprawić skuteczność usuwania mleczanu i opóźnić początek zmęczenia. Nadaje się do treningów biegu w tempie. Zaleca się, aby czas biegu był dłuższy niż czas odpoczynku — zwykle jest to stosunek 5:1.
Strefa 4
Wytrzymałość beztlenowa
Bieganie w tej strefie będzie bardzo męczące. Będzie Ci brakowało oddechu, a Twoje tętno będzie bliskie maksymalnej wartości. Po zakończeniu biegu potrzebna jest długa regeneracja. Pomaga przede wszystkim zwiększyć tolerancję organizmu na mleczan i poprawić wydajność podczas intensywnych ćwiczeń. Jest to ważna metoda treningu, która umożliwia zwiększenie prędkości.
Strefa 5
Bieg interwałowy o wysokiej intensywności
Bieganie w tej strefie treningowej jest najtrudniejsze. Poczujesz wyczerpanie, a nawet chęć zaprzestania ćwiczenia, ale może ono znacznie poprawić maksymalny pobór tlenu oraz wydolność sercowo-płucną. Stosuje się zazwyczaj biegi interwałowe, w których krótki sprint przeplatany jest pełnym odpoczynkiem, a proporcja czasu biegu do odpoczynku wynosi 1:1.
Poziomy sprawności biegowej
Twój poziom sprawności biegowej stanowi kompleksową miarę Twojej wytrzymałości i efektywności biegania.
Twój poziom sprawności biegowej jest ściśle powiązany z wynikami osiąganymi w zawodach i może pomóc w oszacowaniu Twoich najlepszych wyników biegowych na różnych dystansach. Możesz naukowo opracować zasady treningowe i dostosować swoją kondycję fizyczną do poziomu sprawności biegowej, aby skutecznie poprawić swoje wyniki biegowe.
Jeśli nosisz zegarek podczas biegania na świeżym powietrzu, może on mierzyć tętno, tempo i inne dane oraz oceniać Twoje wyniki biegowe. Różne wyniki odpowiadają pięciu poziomom sprawności biegowej:
Poziom
Opis
10~19.9
Beginner
Poziom sprawności fizycznej: poniżej średniej Szacowana wydajność: zdolność do przebiegnięcia 3 km Zalecenia treningowe: zwiększ intensywność i częstotliwość codziennych treningów, dbając jednocześnie o odpowiedni odpoczynek, aby uniknąć przetrenowania lub kontuzji. Częstotliwość treningów: raz w tygodniu
20~29.9
Junior runner
Poziom sprawności fizycznej: średni Szacowana wydajność: zdolność przebiegnięcia dystansu od 5 km do 10 km Zalecenia treningowe: stopniowo zwiększaj intensywność treningów oraz pamiętaj o odpowiednim odpoczynku i regeneracji organizmu, aby uniknąć przetrenowania lub kontuzji. Częstotliwość treningów: dwa razy w tygodniu
30~39.9
Intermediate runner
Poziom sprawności fizycznej: dobry Szacowana wydajność: zdolność do ukończenia półmaratonu lub maratonu Zalecenia treningowe: utrzymuj obecny poziom treningowy lub stopniowo zwiększaj intensywność treningów, dbając jednocześnie o odpowiedni odpoczynek i regenerację organizmu. Częstotliwość treningów: 3 razy w tygodniu
40~64.9
Advanced runner
Poziom sprawności fizycznej: doskonały Szacowana wydajność: porównywalna z zawodowym biegaczem lub biegaczem rekreacyjnym na wysokim poziomie Zalecenia treningowe: utrzymaj dotychczasową intensywność treningów lub rozpocznij trening okresowy, zwracając przy tym uwagę na naukowo uzasadnione suplementy diety i odpowiedni odpoczynek. Częstotliwość treningów: 4–6 razy w tygodniu
65~80.0
Elite runner
Poziom sprawności fizycznej: najlepszy Szacowana wydajność: na poziomie zbliżonym do sportowców olimpijskich Zalecenia treningowe: utrzymuj bieżącą intensywność treningu, pamiętając o prawidłowym odpoczynku i regeneracji fizycznej organizmu. Częstotliwość treningów: ponad 6 razy w tygodniu
Prognozowanie wydajności
Jeśli nosisz zegarek podczas biegania na świeżym powietrzu, może on oszacować czas potrzebny do pokonania dystansu 5 km, 10 km, półmaratonu lub maratonu na podstawie analizy danych, takich jak tętno i tempo.